Kennismaking Prof. Dr. Henry J.C. de Vries

Dr. Henry J.C. de Vries
Henry de Vries (foto J. Oerlemans)

Henry de Vries (1967) is dermatoloog-veneroloog met expertise in huidinfecties, vooral seksueel overdraagbare infecties en tropische huidziekten. Zijn promotie onderzoek in 1994 had als onderwerp huid wondheling en werd beloond met de Leidse Hypocrates Studie prijs 1995, en de Sandoz onderzoeksprijs 1997.

In 2010 werd hij benoemd tot hoogleraar huidinfecties in het bijzonder lepra bij de Universiteit van Amsterdam vanwege de Gastmann-Wichersstichting. Momenteel is hij werkzaam bij de afdeling Dermatologie van het AMC in Amsterdam waar hij elke maandag leiding geeft aan de polikliniek voor infectieziekten van de huid in het bijzonder tropische huidaandoeningen zoals leishmaniasis en lepra.

Daarnaast werkt hij als opleider van dermatologen in opleiding bij de GGD SOA polikliniek in Amsterdam, de grootste polikliniek van Nederland met rond de 40.000 nieuwe consulten per jaar. In samenwerking met het streeklaboratorium en de onderzoeksafdeling van het cluster infectieziekten van de GGD Amsterdam geeft hij leiding aan een onderzoekgroep waar binnen 9 promovendi werken.

De Vries heeft 127 PubMed geregistreerde publicaties waarvan 25 als eerste en 32 als laatste auteur (peildatum 7 juli 2014). Verder is hij als expert op het gebied van de curatieve SOA zorg verbonden aan het Centrum Infectieziektenbestrijding van het RIVM en is hij lid van de Gezondheidsraadcommissie voor de bestrijding van baarmoederhalskanker. De Vries is tevens bestuurslid van de stichting Bethesda die zich inzet voor leprapatiënten in Suriname en de Gastmann-Wichersstichting ter bestrijding van lepra in Nederland.

Recente onderzoeksonderwerpen:

  • Cutane leishmaniasis, een parasitaire huidinfectie die vanuit Zuid-Europa oprukt naar hogere breedte graden en frequent wordt gezien onder reizigers die terugkeren uit endemische gebieden.
  • Stigma en zelfredzaamheid van ex-lepra patiënten in Nederland. Het betreft een kleine maar onderbelichte groep bij wie veel verborgen leed bestaat.
  • Lymfogranuloma venereum (LGV), hepatitis C (HCV) en HPV gerelateerde voorloperstadia van anuscarcinoom, drie opkomende SOA die veel voorkomen onder hiv positieve homomannen.
  • Snel diagnostiek van veel voorkomende SOA zoals gonorroe en chlamydia. Met jaarlijks ruim 500 miljoen nieuwe goed behandelbare SOA infecties bestaat er een grote behoefte aan snelle diagnostiek die ook beschikbaar is in arme landen waar de meeste infecties worden gevonden.
  • De epidemiologie en de behandeling van antimicrobiële multiresistente gonorroe. De huidige eerste keuze behandeling van gonorroe wordt bedreigd door resistente bacterie stammen. Er is vooralsnog geen bewezen alternatieve behandel optie beschikbaar.
  • Het in kaart brengen van SOA transmissie netwerken. Dit onderzoek kan waardevolle informatie leveren voor de ontwikkeling van doelmatige preventie strategieën.